”.. ve çocuk müziğin sesini açtı. Kimse birbirini duyamıyordu artık, kendi sorunuyla başkasını yıpratıp kendini rahatlatamıyordu. Herkes kendi sorunuyla baş başaydı. Zaman geçtikçe yıpranarak kaybolanlar oldu. Sorunlarını kaldıramadılar çünkü, anlatmaları gerekiyordu. Bencillik yapıp kendilerini yıpratmamak adına başkalarına anlatarak onları yıpratmaları gerekiyordu. Herkes kayboldu. Sonra bakıldı önce kimlerin kaybolduğuna. İlk yıpranan,kaybolan ‘dost’ lar olmuştu, sonra ‘sevgili’ ler. Dinlemeye o kadar alışmışlardı ki kendi sorunlarını unutmuşlardı. Onlar bencillik yapmadıkları için suçlular mıydı peki ? Düzen ‘bencillik’ üzerine mi işliyordu ?”

4 gün önce | 69 yorum | Reblog

haddim değil biliyorum.

konuştuğum insanlar benden başkasıyla konuşmasınlar istiyorum. çok kıskanıyorum çünkü.
beni seven insanlar, bir başkasını sevmesin. korkuyorum, bana duydukları sevgi bölünür diye. azalır diye.
benimle ilgilenen birisi, başkasıyla ilgilenmesin. lütfen. üzülüyorum.
çoğu insanı kaybetmemek için, uzak durmaya çalışıyorum. bu kötü.
ve bir de. gidişinden deli gibi korktuğum bir kaç insan var şuanda hayatımda. bu daha kötü.

(Kaynak: saclariniruzgarasatankiz)

4 gün önce | 1 yorum | Reblog